Yargıtay 4. Ceza Dairesi, 2024/88 E. – 2026/1858 K., 20.01.2026

Özet: WhatsApp grubunda paylaşılan sözlerin kime yöneltildiğinin belirlenemediği olayda, hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı kabul edilerek sanık hakkında beraat kararı verildi. Karar, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin ardından Yargıtay 4. Ceza Dairesi tarafından da hukuka uygun bulundu. Katılan vekilinin temyiz istemi esastan reddedilerek beraat hükmü kesinleşti.

Yargılama süreci

Sanık hakkında, bir WhatsApp grubunda paylaşılan söylemler nedeniyle hakaret suçundan kamu davası açılmıştır. Ancak sözlerin doğrudan katılana yöneltildiği ve muhatabının katılan olduğu kesin biçimde belirlenememiştir. İlk derece mahkemesi, yargılama sonunda yüklenen suçun sabit olmadığı sonucuna ulaşarak beraat kararı vermiştir.

Katılan vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine dosyayı inceleyen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesi; ilk derece mahkemesinin delilleri değerlendirme biçimini, gerekçesini ve ulaştığı sonucu usul ve yasaya uygun bulmuştur. Bu nedenle istinaf başvurusunun CMK m. 280/1-a uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Kararın temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay 4. Ceza Dairesinin önüne gelmiştir. Yargıtay; duruşma sürecini, toplanan delilleri, mahkemenin dosya kapsamına uygun biçimde oluşan kanaatini ve ileri sürülen temyiz nedenlerini birlikte değerlendirmiştir. İnceleme sonunda hükümde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek temyiz istemi CMK m. 302/1 gereğince esastan reddedilmiş ve beraat hükmü onanmıştır.

Ceza yargılamasında mahkûmiyet kararı verilebilmesi için suçun bütün unsurlarının, hukuka uygun ve kesin delillerle, her türlü makul şüpheden uzak biçimde ispatlanması gerekir. Bir sözün rahatsız edici, sert veya nezaket dışı bulunması tek başına hakaret suçunun oluştuğunu göstermez. Somut olayın koşulları, sözün bağlamı, muhatabı ve kişinin şeref, onur ve saygınlığını rencide etmeye elverişli olup olmadığı birlikte değerlendirilmelidir.

Özellikle birden fazla kişinin bulunduğu WhatsApp gruplarında kullanılan sözlerin kime yönelik olduğunun açıkça belirlenmesi gerekir. Muhatabı belli olmayan ve belirli bir kişiyle ilişkilendirilemeyen genel nitelikteki söylemler, yalnızca grup üyelerinden birinin üzerine alınmasıyla hakaret suçuna dönüşmez. Ceza sorumluluğu varsayıma değil, kesin ve inandırıcı delillere dayanmalıdır.

İncelenen dosyada ilk derece mahkemesinin beraat yönündeki değerlendirmesi hem bölge adliye mahkemesi hem de Yargıtay tarafından hukuka uygun bulunmuştur. Böylece müvekkil hakkında verilen beraat kararı olağan kanun yollarından geçerek kesinleşmiştir.

Karar bilgileri

• İlk derece: Beraat
• İstinaf: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesi, 2023/598 E. – 2023/2042 K., 02.10.2023
• Temyiz: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, 2024/88 E. – 2026/1858 K., 20.01.2026
• Sonuç: Temyiz isteminin esastan reddi ve beraat hükmünün onanması.